W wyniku przypadkowego skojarzenia kotki burmańskiej koloru bzu z perskim szynszylowym kocurem w roku 1981, pojawiły się cztery czarne krótkowłose kocięta. Ponieważ były one bardzo do siebie podobne, rozpoczęto poważny proces hodowlany ukierunkowany na stworzenie nowej rasy. Szczegółowy program hodowli zakładał reprodukcję w ramach tej samej rasy przez pięć pokoleń oraz odpowiednie krzyżówki z kotami burmańskimi i perskimi szynszylowymi. W roku 1984 powstał klub hodowców kotów burmilla - Burmilla Cat Club. Rozpoczął się powolny, ale stały wzrost liczebności rasy.

Czuły, przyjazny, miły, spokojny.

Średniej wielkości, dość ciężki i muskularny kot burmilla ma szeroką klatkę piersiową, szeroką i okrągłą głowę oraz mocne szczęki. Nieduże uszy są zaokrąglone i uwydatnione. Oczy barwy od żółtozielonej do zielonej są szeroko otwarte i osadzone ukośnie z dala od siebie. Krótkie, gęste i pełne futro ma strukturę delikatną , a końcówki włosów są szorstkie. Futro ściśle przylega do skóry i czasami ma zbyt duże podszycie. Na pyszczku, kończynach i ogonie można zobaczyć prążki połyskujące na srebrnym tle.

Sierść - krótka, gęsta, szaro biała z czarnymi pręgami.