Jedna z ras kotów pochodząca ze Stanów Zjednoczonych.Zaliczana do kotów półdługowłosych.

Osobniki o jedwabistej, długiej sierści i błękitnych oczach pojawiło się w miotach kotów syjamskich już w latach 70. XX wieku w hodowlach prowadzonych w Stanach Zjednoczonych.Nie było wiadomo czy jest to efekt spontanicznej mutacji, czy też ujawniony fenotyp persów wykorzystywanych w krzyżówkach, dlatego przez dłuższy czas syjamskie kocięta o długiej sierści nie były używane w hodowli. W połowie XX wieku Marion Dorsey rozpoczął w Stanach Zjednoczonych hodowlę tych kotów. Nazwa koty "balisjkie" wzięła się od delikatnej budowy i gracji ruchów, którymi cechują się tancerki z wyspy Bali. Po raz pierwszy koty balijskie zostały zaprezentowane na wystawie w roku 1955, a 15 lat później oficjlanie uznano je za rasę przez Amerykańskie Towarzystwo Miłośników Kotów(CFA) oraz w roku 1972 również przez FIFę.

Koty balisjkie są głośne. Często oznajmiają donośnym miauczeniem swoje potrzeby i niezadowolenie, ale również radość. Lubią się bawić i są bardzo aktywne. Nie można pozostawiać ich długo bez opieki.

Gibkie, delikatne ciało, długie kończyny oparte na niewielkich stopach. Głowa w kształcie klina, z wydłużonym nosem. Uszy duże, spiczasto zakończone i szeroko rozstawione. Skośne oczy w kształcie migdałów, barwy szafirowo-błękitnej.

Sierść gładka, przylega do ciała, z wyjątkiem ogona i spodnich części ciała, gdzie włosy są dłuższe. Ogon jest długi i dość obficie owłosiony. W Stanach Zjednoczonych uznaje się za właściwe umaszczenie z oznakami ciemnobrązowymi, niebieskimi i liliowymi. Towarzystwo felinologiczne akceptuje wszystkie kolory.